Jetoi gati 30 vjet në Zvicër, 52-vjeçari nga Kosova dëbohet pavarësisht nevojës për operacion
Një shtetas i Kosovës, që kishte jetuar në Zvicër që nga viti 1997, është deportuar pavarësisht problemeve shëndetësore dhe nevojës për ndërhyrje kirurgjikale në zemër. Ai ishte dënuar më herët me 20 muaj burgim dhe dëbim shtatëvjeçar. Gjykata Supreme Federale ka konstatuar se paraburgimi administrativ për realizimin e dëbimit ishte i ligjshëm.
Një shtetas 52-vjeçar i Kosovës, i cili kishte jetuar në Zvicër për gati tri dekada, është deportuar në Kosovë pavarësisht problemeve serioze shëndetësore, përfshirë një sëmundje të zemrës për të cilën ishte rekomanduar ndërhyrje kirurgjikale.
Rasti është trajtuar nga Gjykata Supreme Federale e Zvicrës, e cila me aktgjykimin e 17 shtatorit 2026 ka refuzuar ankesën e kosovarit kundër paraburgimit administrativ, duke konstatuar se masa ishte e ligjshme dhe proporcionale.
Sipas aktgjykimit me numër 2C_437/2026, burri i lindur në vitin 1974 kishte hyrë në Zvicër në vitin 1997, kur kishte paraqitur kërkesë për azil. Kërkesa i ishte refuzuar, por pas martesës me një shtetase polake në vitin 2000 kishte siguruar leje qëndrimi.
Martesa kishte përfunduar me divorc në vitin 2005, ndërsa më pas ai ishte përballur me probleme të ndryshme ligjore dhe shëndetësore.
Më 16 shtator 2019, një gjykatë zvicerane e kishte dënuar me 20 muaj burgim për vjedhje të përsëritura me qëllim përfitimi, përdorim mashtrues të sistemeve kompjuterike, lëndim të lehtë trupor dhe hyrje të paautorizuar në pronë.
Përveç burgimit, gjykata kishte vendosur dëbimin e tij nga Zvicra për shtatë vjet. Vendimi ishte konfirmuar përfundimisht nga Gjykata Supreme Federale më 11 mars 2021.
Pas këtij vendimi, autoritetet zvicerane kishin nisur procedurat për largimin e tij nga vendi, por 52-vjeçari kishte kërkuar vazhdimisht shtyrjen e dëbimit, duke u mbështetur në gjendjen e tij shëndetësore.
Ai kishte probleme me shpinën dhe depresionin, ndërsa më vonë ishte përballur edhe me probleme të tjera, përfshirë emboli pulmonare dhe sëmundje të zemrës.
Sipas dokumentacionit gjyqësor, burri kishte ndërprerë punën që në vitin 2009 dhe kishte përfituar ndihmë sociale që nga viti 2010.
Autoritetet zvicerane i kishin dhënë disa herë afate shtesë për largim vullnetar, por ai kishte vazhduar të kundërshtonte kthimin në Kosovë.
Gjatë viteve 2022–2026 kishte paraqitur disa kërkesa për pezullimin e dëbimit, duke argumentuar se gjendja e tij shëndetësore nuk ia mundësonte udhëtimin dhe se kishte nevojë për trajtim mjekësor në Zvicër.
Një ekspertizë psikiatrike e gushtit 2025 kishte konstatuar se problemet e tij shëndetësore nuk e pengonin domosdoshmërisht kthimin në Kosovë, me kusht që të ndërmerreshin masa të përshtatshme shoqëruese.
Megjithatë, gjatë vitit 2026 gjendja e tij ishte komplikuar edhe më shumë, pasi ishte diagnostikuar me pamjaftueshmëri të valvulës së aortës.
Sipas dokumentacionit mjekësor të Spitalit Universitar të Bernës, ishte identifikuar nevoja për një ndërhyrje kirurgjikale që përfshinte zëvendësimin e rrënjës së aortës dhe valvulës aortale.
Burri kishte argumentuar se kjo gjendje, së bashku me trajtimin me barna kundër mpiksjes së gjakut dhe problemet e tjera shëndetësore, e bënte të pamundur kthimin e tij në Kosovë.
Megjithatë, gjykatat zvicerane kanë konstatuar se asnjë nga raportet mjekësore nuk kishte vërtetuar se transportimi i tij ishte i pamundur.
Sipas Gjykatës Supreme Federale, fakti që një pacient ka nevojë për ndërhyrje kirurgjikale nuk nënkupton automatikisht se ai nuk mund të udhëtojë ose se nuk mund të marrë trajtim në vendin e origjinës.
Gjykata ka vlerësuar gjithashtu se në Kosovë ekzistojnë struktura shëndetësore që mundësojnë trajtimin e problemeve të tij, ndërsa kosovari nuk kishte paraqitur prova konkrete që dëshmonin se kujdesi i nevojshëm do të ishte i paarritshëm.
Më 22 qershor 2026, gjatë një marrjeje në pyetje nga Policia Kantonale, 52-vjeçari kishte përsëritur se nuk ishte i gatshëm të largohej nga Zvicra për shkak të problemeve shëndetësore.
Po atë ditë, autoritetet e kantonit Valais kishin vendosur mbajtjen e tij në paraburgim administrativ për një periudhë maksimale prej tre muajsh, me qëllim realizimin e dëbimit.
Vendimi ishte konfirmuar më 26 qershor nga Gjykata Kantonale, ndërsa burri e kishte ankimuar çështjen në Gjykatën Supreme Federale, duke kërkuar lirimin e menjëhershëm ose zëvendësimin e paraburgimit me masa më të lehta.
Megjithatë, më 19 gusht 2026, para se Gjykata Supreme Federale të merrte vendimin për ankesën, autoritetet zvicerane e kishin deportuar në Kosovë.
Edhe pse dëbimi tashmë ishte realizuar, Gjykata Federale kishte vendosur ta shqyrtonte ankesën, pasi kosovari kishte ngritur pretendime lidhur me ndalimin e trajtimit çnjerëzor ose degradues, të garantuar nga Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut.
Gjyqtarët federalë kanë konstatuar se refuzimi i vazhdueshëm për t’u larguar vullnetarisht nga Zvicra kishte krijuar bazë ligjore për caktimin e paraburgimit administrativ.
Ata kanë vlerësuar se masat më të lehta, si detyrimi për qëndrim në një adresë të caktuar, nuk do të ishin të mjaftueshme për të siguruar realizimin e dëbimit.
Sa i përket problemeve të zemrës, gjykata ka theksuar se ato nuk duhej të nënvlerësoheshin, por se nuk kishte prova që transportimi në Kosovë ishte i pamundur.
Gjykata ka refuzuar edhe pretendimin se deportimi përbënte shkelje të nenit 3 të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, duke konstatuar se nuk ishte dëshmuar një rrezik konkret për trajtim çnjerëzor ose degradues pas kthimit në Kosovë.
Në përfundim, Gjykata Supreme Federale e ka refuzuar ankesën e 52-vjeçarit, duke lënë në fuqi konstatimin se paraburgimi administrativ për realizimin e dëbimit kishte qenë i ligjshëm.
Gjykata nuk i ka ngarkuar kosovarit shpenzime gjyqësore, duke marrë parasysh se ai tashmë ishte larguar nga Zvicra, por ia ka refuzuar kërkesën për ndihmë juridike falas.
Rasti është dokumentuar në aktgjykimin 2C_437/2026 të Gjykatës Supreme Federale të Zvicrës, të datës 17 shtator 2026, ndërsa është raportuar në mediat zvicerane më 13 tetor. /Urgjent.com/