In Memoriam! Lamtumirë, mjeku i fëmijëve, Dr. Edi Tushe!
Ka njerëz që kalojnë nëpër jetë duke lënë gjurmë të thella tek ata që takojnë. Ka të tjerë që, përmes profesionit të tyre, bëhen pjesë e historisë personale të mijëra familjeve. Dr. Edi Tushe ishte një prej tyre. Ndarja e tij nga jeta është një lajm që ka trishtuar jo vetëm botën e mjekësisë shqiptare, por edhe të gjithë ata prindër e fëmijë që gjatë viteve gjetën tek ai kujdesin, profesionalizmin dhe ngrohtësinë njerëzore që e karakterizonte.
Për shumë vite, Dr. Edi Tushe ishte pranë mijëra fëmijëve dhe familjeve shqiptare. Në një profesion ku besimi është po aq i rëndësishëm sa dija, ai arriti të fitojë respektin e të gjithëve falë përkushtimit të palëkundur ndaj pacientëve të tij. Për prindërit ishte mjeku që i dëgjonte me durim dhe u jepte siguri në momentet më të vështira. Për fëmijët ishte figura e qetë dhe e dashur që largonte frikën dhe sillte shpresë.
Kontributi i tij nuk u kufizua vetëm në kujdesin e përditshëm mjekësor. Si pediatër dhe neonatolog, ai dha një ndihmë të vyer në zhvillimin e këtyre shërbimeve në Shqipëri, duke qenë pjesë e një brezi mjekësh që ndërtuan dhe forcuan themelet e kujdesit modern për të porsalindurit dhe fëmijët. Krahas punës klinike, ai kontribuoi edhe në edukimin e brezave të rinj të mjekëve, duke ndarë përvojën, njohuritë dhe pasionin e tij për profesionin.
Por përtej titujve dhe arritjeve profesionale, ata që e njohën e kujtojnë si një njeri të mirë. Mesazhi prekës i kolegëve pas largimit të tij flet pikërisht për këtë dimension njerëzor. “Sot tavolina e tij mbeti bosh. Stetoskopi heshti”, shkruanin ata me dhimbje. Ishte një përshkrim i thjeshtë, por i fuqishëm, për boshllëkun që lë pas një njeri që për vite me radhë ishte bërë pjesë e përditshmërisë së tyre.
Fjalët e kolegëve tregojnë se Dr. Tushe nuk ishte vetëm një mjek i shkëlqyer, por edhe një mik i dashur, një njeri që i trajtonte të gjithë me respekt dhe që nuk kurseu kurrë kohë, energji apo zemër për ata që kishin nevojë. Në një kohë kur shpesh dëgjojmë për mungesën e humanizmit në shoqëri, figura e tij mbetet dëshmi se profesionalizmi dhe mirësia mund të ecin së bashku.
Largimi i tij është një humbje e madhe për familjen, miqtë dhe kolegët, por edhe për mjekësinë shqiptare. Megjithatë, trashëgimia që ai lë pas nuk matet vetëm me vitet e punës apo me arritjet profesionale. Ajo matet me jetët që preku, me fëmijët që ndihmoi të rriteshin të shëndetshëm, me prindërit që qetësoi dhe me brezat e mjekëve që frymëzoi.
Lamtumirë, doktor. Disa njerëz largohen fizikisht, por mbeten përgjithmonë në kujtesën dhe mirënjohjen e atyre që kanë prekur me jetën e tyre. Dr. Edi Tushe ishte një prej tyre. Kujtimi i tij do të jetojë gjatë, ashtu si respekti për veprën dhe njerëzillëkun që e shoqëroi në çdo hap të jetës së tij. Mapo.al #Shpërndajeni