Nga Larës Pjatash në Ambasador të Shijes Zvicerane: Rrëfimi Frymëzues i Visarit dhe Lirisë në St. Gallen
Rrugëtimi i mërgimtarëve shqiptarë nëpër Evropë është i mbushur me histori sakrifice, por ajo e Visarit nga Presheva dhe bashkëshortes së tij, Lirisë, në Zvicër, përbën një shembull unik të triumfit përmes punës dhe pasionit. Kur Visari u largua nga vendlindja në vitin 2005, ku ishte i angazhuar me futbollin e të rinjve dhe punonte si kamarier, ai la pas një mungesë perspektive për të kërkuar një jetë më të mirë. Mbërritja në qytetin e St. Gallenit e përballi atë me realitetin e vështirë të çdo fillimi në mërgim: pa njohur gjuhën dhe pa asnjë garanci, ai e nisi punën nga pika zero, duke larë pjata në një restorant vendas.
Megjithatë, ambicia e tij nuk u ndal tek ana teknike e punës. Gjashtë muaj pas fillimit, Visari arriti të bëhej ndihmës kuzhinier dhe brenda një viti u gradua si kuzhinier i plotë në një restorant me renome. Edhe pse sistemi zviceran kërkon me ngulm shkollim zyrtar trevjeçar për këtë profesion, pasioni i tij i madh dhe vullneti për t’u përshtatur bënë që ai të thyente barrierat e burokracisë. Ai punoi për 13 vite rresht nën udhëheqjen e të njëjtit pronar zviceran, duke u ngritur gradualisht në pozicionin e shefit të kuzhinës dhe menaxherit të restorantit, periudhë kjo që i dha përvojën e duhur për të guxuar më tej.
Ëndrra për të pasur një biznes të vetin u bë realitet kur u shfaq mundësia për të marrë në menaxhim “Alpeglöggli St. Gallen”, një objekt historik i ndërtuar që nga viti 1888 në qendër të qytetit të vjetër të St. Gallenit. Për shkak të konkurrencës së ashpër, marrja e këtij lokali ishte një sfidë e vërtetë, por dosja e pasur profesionale e Visarit dhe përvoja e tij pothuajse 20-vjeçare në qytet bindën kompaninë e madhe zvicerane të furnizimit, që zotëronte shtëpinë, t’ia besonte pikërisht atij çelësat e këtij institucioni të gastronomisë.
Në këtë kthesë të rëndësishme, rol vendimtar luajti edhe bashkëshortja e tij, Liria. Ajo kishte emigruar në Zvicër që në vitin 1999 dhe kishte punuar gjashtë vite në gastronomi, përpara se të largohej për një punë më të qetë e më pak stresuese në fushën e optikës, ku qëndroi për 15 vite. Kur Visari i tregoi për planin e ri, ajo fillimisht hezitoi, e vetëdijshme për stresin e madh që sjell ky sektor. Por kur pa lokalin e bukur dhe pozicionin e tij strategjik, ajo la punën e saj të qëndrueshme për t’u bërë shtylla e tij kryesore, duke u rikthyer në gastronomi për të menaxhuar shërbimin ndaj klientit.
Sot, restoranti “Alpeglöggli St. Gallen”, që në përkthim do të thotë “Zilet e Alpeve”, është shndërruar në një oaz të kulinarisë tradicionale zvicerane. Pas dështimit të dy pronarëve të mëparshëm, çifti shqiptar ia doli të ngrinte biznesin në këmbë duke u fokusuar plotësisht te kualiteti i lartë i ushqimit dhe krijimi i një atmosfere të ngrohtë e familjare. Menyja ndryshon çdo ditë në varësi të produkteve sezonale, duke tërhequr një numër të madh klientësh të përditshëm nga sigurimet dhe bizneset që operojnë përreth zonës.
Suksesi dhe integrimi i shkëlqyer i çiftit në shoqërinë zvicerane dëshmohet më së miri nga klientela e tyre e përzgjedhur, ku nuk mungojnë as figurat më të larta politike të vendit. Vetë presidentja e Zvicrës, së bashku me autoritetet lokale të komunës, e vizitojnë rregullisht restorantin e tyre për të shijuar ushqimin. Visari tregon me krenari se fakti që ata janë shqiptarë nuk përbën asnjë pengesë për zviceranët, pasi ajo që vlerësohet maksimalisht është profesionalizmi, mikpritja dhe integrimi i tyre i plotë në komunitet.
Në përfundim, ky rrëfim shërben si një mesazh i fuqishëm për të gjithë të rinjtë dhe bashkatdhetarët që synojnë të ndërtojnë një të ardhme jashtë vendit. Visari dhe Liria theksojnë se sekreti i këtij suksesi qëndron tek ambicia e pandalshme, energjia pozitive dhe mbi të gjitha te bashkëpunimi i ngushtë me njëri-tjetrin, pa bërë ndarje mes punëve të kuzhinës dhe servisit. Sipas tyre, ëndrrat nuk duhet të shuhen kurrë, por ato kërkojnë punë të palodhshme dhe motivim të përditshëm për t’u shndërruar në realitet.